Schatplichtig

In memoriam Jos Brink

'zitten op de grond' was mijn eerste ontmoeting met Jos Brink. Het is een boekje met columns dat uitkwam in 1980, toen ik zelf vier was. Het werkje is inmiddels van een fenomenale oubolligheid maar staat vol met schitterende passages die alleen door het Nederlands verukkelijk zijn.

“Toen ik hedenmorgen te 9.30 uur een washandje uit mijn propere linnenkast
wilde pakken, bleek er niet één meer voorradig te zijn.”

Heerlijk, toch?

Voor mij is Jos Brink er altijd al geweest. De vader van de Nederlandse televisie én de 'vader' van ontelbare homo's die zich door hem gesterkt voelden. Alleen doordat hij er was én zichzelf was maakte hij duidelijk homo's er konden zijn. Wedden dat hij menige zenuwachtige puber het leven makkelijker heeft gemaakt? Het mijne zeker.

Multi-talent Jos Brink. Acteur, zanger, schrijver, musicalster, presentator en predikant. De Duif, in Amsterdam, zal het zonder een bezielende voorganger moeten doen. In een tijd waarin vanuit de kerken enkel afkeer en onbegrip klinkt zou een homo voor minder het geloof vaarwel zeggen. Weer was het Jos Brink die op eenvoudige wijze, alleen door er te zijn, liet zien dat het wel kon, dat er een plaats voor ons is aan de tafel. Rustig maar wel duidelijk, beleefd maar zonder smoesjes.

Er is bijna geen homo of lesbienne in leven op dit moment, die niet schatplichtig is aan Jos Brink. Jos zal nooit echt sterven omdat zijn leven bij ons blijft en doorwerkt in de wereld.

For God's sake, let us sit upon the ground
And tell sad stories of the death of kings;
(Richard II, act 3, scene 2)

---

---

Op dit artikel is nog geen commentaar binnengekomen. Wil je iets zeggen? Ga naar de Postbus.